Φραγκοσυριανή γλυκιά

Η διαδρομή έχει συνολικό μήκος 75 χιλιόμετρα και διαρκεί περίπου 3 ώρες με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, χωρίς στάσεις και χωρίς ξεναγό. Η διαδρομή προσφέρεται για όλο τον χρόνο και απευθύνεται σε επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την τοπική κουζίνα, τον τοπικό πολιτισμό, τη φύση, τη μουσική, τις τέχνες, την ναυτοσύνη, την τοπική ιστορία και παράδοση και για δραστηριότητες όπως: πεζοπορία, ποδηλασία, γεωτουρισμό, θαλάσσια αθλήματα, ψάρεμα και γευσιγνωσία.

Η Σύρος, το νησί της αρχοντιάς και της μουσικής, στέκει στο κέντρο του Αιγαίου, γέφυρα μνήμης και πολιτισμού. Ανάγλυφη και επιβλητική και ταυτόχρονα ευγενική, με απάνεμους όρμους και λιμάνια, κρατά ζωντανό τον απόηχο του 19ου αιώνα, τότε που η Ερμούπολη δέσποζε ως ένα σπουδαίο εμπορικό και ναυπηγικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου. Εδώ, οι ήχοι από τα σφυριά των ταρσανάδων, οι ψαλμοί των καθολικών και οι βυζαντινοί ύμνοι ενώνονται ακόμη και σήμερα, σ’ ένα νησί που σε καθηλώνει και σε μαγεύει με την πρώτη ματιά.

Το φυσικό της ανάγλυφο, διαμορφώνει ένα πλήθος όρμων και παραλιών που συνθέτουν έναν φυσικό πλούτο, που ξεχωρίζει πραγματικά. Από το Κίνι, με τη διπλή αμμουδιά και τα καΐκια που σαλπάρουν προς τις δυσπρόσιτες παραλίες της Γριάς Σπηλιάς, της Βαρβαρούσας και των Γραμμάτων, ως το Δελφίνι, τη μεγαλύτερη παραλία του νησιού, κάθε ακτή έχει τη δική της ομορφιά. Τα αλμυρίκια στον Γαλησσά παρέχουν σκιά και δροσιά για να απολαύσετε το μπάνιο σας και μην ξεχάσετε να επισκεφθείτε το εκκλησάκι του Αγίου Στεφάνου. Στην πολυσύχναστη παραλία Αγκαθωπές κάθε καλοκαίρι ανθίζουν πανέμορφα κρινάκια της άμμου που λάμπουν στον ήλιο, μαζί με τα αρχοντικά του γειτονικού οικισμού της Ποσειδωνίας, της πολυτραγουδισμένης Ντελαγκράτσια του Βαμβακάρη. Και αν δε θέλετε να απομακρυνθείτε από την Ερμούπολη, οι παραλίες Αζόλιμνος και Σαντορινιοί προσφέρονται για μια δροσιστική απόδραση σε κρυστάλλινα νερά. Όμως η εμβληματικότερη τοποθεσία για μπάνιο βρίσκεται στην κοσμοπολίτικη συνοικία των Βαποριών της Ερμούπολης, όπου στα Αστέρια, τα νεοκλασικά αρχοντικά της προκυμαίας, αντικατοπτρίζονται μέσα στο γαλάζιο του Αιγαίου, δημιουργώντας ένα σπάνιο σκηνικό.

Στην καρδιά της Σύρου δεσπόζει η Ερμούπολη, ένα ζωντανό, ανοιχτό μουσείο με νεοκλασικά κτίρια και πλατείες που θυμίζουν άλλες εποχές. Στο κέντρο της βρίσκεται η ιστορική Πλατεία Μιαούλη, με το Δημαρχείο να δεσπόζει (έργο Τσίλλερ). Σε όλη την πόλη θα βρείτε ιστορικά μνημεία, Ορθόδοξες και Καθολικές εκκλησίες, μουσεία, χώρους τέχνης και πολιτισμού, που συνθέτουν ένα εξαιρετικά πλούσιο και σπάνιο πρόσωπο της πόλης. Μεταξύ αυτών, το Θέατρο Απόλλων, η αποκαλούμενη «μικρή Σκάλα του Μιλάνου», το Βιομηχανικό Μουσείο και ο Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου, που φιλοξενεί την ομώνυμη αγιογραφία του κορυφαίου Έλληνα ζωγράφου, Δομίνικου Θεοτοκόπουλου. Στα όρια του λιμανιού, τα ναυπηγεία του Νεωρίου, τα καρνάγια και οι ταρσανάδες εξακολουθούν να κρατούν ζωντανή τη ναυπηγική τέχνη, επιβεβαιώνοντας πως η Σύρος υπήρξε η καρδιά της ελληνικής ναυπηγίας, αλλά και νησί δημιουργίας, τέχνης και πολιτισμού.

Λίγο ψηλότερα η Άνω Σύρος με τα ασβεστωμένα καλντερίμια, τα γραφικά σπιτάκια και τον καθολικό ναό του Σαν Τζώρτζη στην κορυφή, μοιάζει σαν εικόνα από το παρελθόν και στα σοκάκια, ίσως ακούσουμε πενιές του Βαμβακάρη και ρεμπέτικες φωνές.

Αφήνοντας πίσω την Ερμούπολη, υπάρχουν μοναδικές τοποθεσίες, οικισμοί και μονοπάτια. Ο Πάγος, παραμένει το πέρασμα προς την αυθεντική ενδοχώρα του νησιού. Στην περιοχή Άνω Μεριά, η Σύρος διατηρεί τον αγροτικό και κτηνοτροφικό της ύφος, με πέτρινες αγροικίες, κοπάδια, βότανα και συκιές που αρωματίζουν και ομορφαίνουν την ατμόσφαιρα. Στα Χρούσσα, Ορθόδοξες και Καθολικές εκκλησίες συνυπάρχουν πλάι σε αρχοντικά αλλά και γραφικά ξωκλήσια, ενώ το Πισκοπειό, πρώτη έδρα της Μητρόπολης, δεσπόζει στον λόφο με τις επαύλεις των ευγενών. Ο Φοίνικας διατηρεί τη ναυτική του ταυτότητα με ιστιοπλοϊκούς αγώνες και σκάφη αναψυχής να δένουν στο λιμάνι του. Όποιον οικισμό της Σύρου και αν επισκεφτείτε, δε θα δυσκολευτείτε να βρείτε ένα όμορφο κατάλυμα να μείνετε και μια ταβέρνα να απολαύσετε μοναδικά πιάτα και γεύσεις.

Η γαστρονομία της Σύρου είναι ένα με τον πολιτισμό της, ένα μωσαϊκό γεύσεων όπου το τοπικό στοιχείο συναντάται με άλλες γευστικές επιρροές. Από την ύπαιθρο μέχρι την ακροθαλασσιά, η Σύρος μοσχοβολά μάραθο, θυμάρι, κάπαρη, μέλι και θαλασσινό αλάτι. Στα τραπέζια της πρωταγωνιστούν τα ντόπια λαχανικά, το ιδιαίτερα τυριά Σαν Μιχάλη, αρμεός, γροθοτυράκι, κοπανιστή και γραβιέρα. Τα τυριά συνδυάζονται ιδανικά με τα περίφημα αλλαντικά του νησιού, τη λούζα, τα λουκάνικα με μαραθόσπορο και τα σκορδολουκάνικα. Ξεχωριστή θέση στο τραπέζι έχει η μαϊντανοσαλάτα, ένα ορεκτικό μεταξύ σκορδαλιάς και πέστου, ή καπαροσαλάτα, το τυριτιτίμ, τοπική ομελέτα με το ιδιαίτερο όνομα και γεύση, και βέβαια τα ολόφρεσκα ψάρια και θαλασσινά.

Όλα τα πιάτα της συριανής κουζίνας ταιριάζουν αρμονικά με τη μεγάλη ποικιλία ποτών και αποσταγμάτων, όπως τσίπουρο, ούζο, λικέρ μαστίχας και απόσταγμα βοτάνων. Τα τοπικά κρασιά είναι εξαιρετικά από σπάνιες λευκές και ερυθρές ποικιλίες αμπελιού. Μην αμελήσετε να επισκεφτείτε κάποιο τοπικό κατάστημα για να τα προμηθευτείτε.

Τα πιο γλυκά και ξεχωριστά για το τέλος: λουκούμια και οι χαλβαδόπιτες της Σύρου, ξακουστά στα πέρατα του κόσμου και ακόμη φραγκοτυρόπιτα με κατσικίσια μυζήθρα, ζάχαρη, αυγά, πορτοκάλι, κανέλα ή μαστίχα, αμύγδαλο και θυμαρίσιο μέλι, μαστιχάκι με λευκό αμύγδαλο, σουσάμι, μαστίχα και ασπράδι αυγού, σιροπιασμένη σφολιάτσα με βάση από ζύμη τάρτας, αφράτη γέμιση από παντεσπάνι αμυγδάλου και επικάλυψη από τραγανά φύλλα κρούστας, πάστα αμυγδάλου «ροδίνι» με γέμιση σαντιγί και φιστίκι Αιγίνης, και επίσης εξωτική κουβανέζα τυλιγμένη σε φύλλο παντεσπάνι με κρέμα πατισερί σοκολάτας, φρουί γλασέ κόκκινο κερασάκι και επικάλυψη μαύρης σοκολάτας.