Ανέμου κόρη

Η διαδρομή έχει συνολικό μήκος 75 χιλιόμετρα και διαρκεί περίπου 3,5 ώρες με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, χωρίς στάσεις και χωρίς ξεναγό. Η διαδρομή είναι ιδανική για όλο τον χρόνο και απευθύνεται σε επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την τοπική κουζίνα, τη φύση και τη ψυχαγωγία και για δραστηριότητες όπως: πεζοπορία, ποδηλασία, θαλάσσια σπορ, καταδύσεις και κολύμβηση.

Η Μύκονος, το νησί των ανέμων όπως την αποκαλούν, στέκει στο κέντρο του Αιγαίου και των μελτεμιών, κοσμοπολίτικη, φοράει πάντα τα καλά και υποδέχεται επισκέπτες κάθε λογής. Βραχώδης και άγονη, μα γεμάτη χρυσές αμμουδιές και διάφανα νερά, είναι τόπος που ενώνει το φυσικό περιβάλλον με τον ντόπιο και τον επισκέπτη. Πίσω από τη φήμη και την κοσμοσυρροή, κρύβεται ένα ατόφιο κυκλαδίτικο νησί, με ισχυρές ρίζες στην ιστορία, στην παράδοση, στον πολιτισμό και στη γεύση.

Η Χώρα, χτισμένη γύρω από το λιμάνι, είναι ένα θαύμα της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής με κυβόσχημα λευκά σπίτια με μπλε παράθυρα, πολύχρωμες βουκαμβίλιες που στολίζουν τις αυλές, κρυμμένα ξέφωτα και στενά δρομάκια που ελίσσονται ανάμεσα σε μαγαζιά και καφενεία. Εδώ οι ανεμόμυλοι στέκουν αγέρωχοι στον λόφο, σύμβολο μιας εποχής που οι άνεμοι έθρεφαν το νησί. Η Μικρή Βενετία, με τα πολύχρωμα μπαλκόνια που αγγίζουν τη θάλασσα, είναι από τα πιο ρομαντικά και πολυφωτογραφημένα σημεία του Αιγαίου. Σημαντικοί πολιτιστικοί χώροι, όπως το Αρχαιολογικό, το Λαογραφικό και το Ναυτικό Μουσείο, το Σπίτι της Λένας και ο Μύλος του Μπόνη, κρατούν ζωντανή τη μνήμη και την ιστορία του τόπου. Κυρίαρχη, η Παναγία η Παραπορτιανή, χτισμένη δίπλα στην είσοδο του μεσαιωνικού κάστρου, αποτελεί αριστούργημα λαϊκής αρχιτεκτονικής.

Η Άνω Μερά, στην καρδιά του νησιού, είναι, ένας παραδοσιακός οικισμός με χαλαρό τέμπο. Εδώ και το Μοναστήρι της Παναγίας Τουρλιαννής, με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, έργο Φλωρεντίνων μαστόρων και πολλά άλλα εκκλησιαστικά κειμήλια. Από εδώ ξεκινούν δρόμοι και μονοπάτια που οδηγούν σε μερικές από τις ομορφότερες παραλίες του νησιού, όπως η Ψαρού, ο Πλατύς Γιαλός, το Καλό Λιβάδι, ο Άγιος Ιωάννης, η Ελιά, το Καλαμοπόδι και το Πλιντρί. Για τους λάτρεις της απομόνωσης, ο Φωκός, η Μερχιά, η Φτελιά και ο Πάνορμος προσφέρουν στιγμές γαλήνης ενώ για τους λάτρεις των θαλάσσιων σπορ το νησί θα τους αποζημιώσει.

Από τη Μύκονο ξεκινούν τα καραβάκια προς τα απέναντι δύο ακατοίκητα νησιά, τη Δήλο και τη Ρήνεια, ίσως τους ιερότερους χώρους του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και από τους κορυφαίους αρχαιολογικούς χώρους του σήμερα. Η Δήλος, η «μικρή Δήλος» για τους Μυκονιάτες, υπήρξε ο τόπος όπου γεννήθηκαν ο Απόλλωνας και η Άρτεμις. Το νησί βρίσκεται στο κέντρο των Κυκλάδων και γύρω του σχηματίστηκε ο «κυκλικός χορός» των Κυκλάδων, που ονομάστηκαν λόγω της διάταξής τους γύρω από τη Δήλο. Η Ρήνεια, ή «Μεγάλες Δήλες», από την άλλη υπήρξε τόπος ταφής και γέννησης των Δηλίων.

Η γαστρονομία της Μυκόνου είναι ένα με τον χαρακτήρα της, δυναμική και τολμηρή, εκφραστική και γενναιόδωρη. Στηρίζεται στα ντόπια προϊόντα με κορυφαίο παράδειγμα το τυρί της κοπανιστής με την έντονη και πιπεράτη γεύση, που πρωταγωνιστεί στον κλασικό μυκονιάτικο μεζέ, τη μόστρα, μαζί με ντόπιο κρίθινο παξιμάδι, ντομάτα και κάπαρη. Η παράδοση της Μυκόνου περιλαμβάνει και άλλα εκλεκτά τυριά, όπως το ξινοτύρι και την τυροβολιά. Εξίσου αναγνωρίσιμη είναι η λούζα, το αλλαντικό με το καπνισμένο χοιρινό αρωματισμένο με θρούμπι και ρίγανη, τα λουκάνικα με μπαχαρικά, τα αρτοσκευάσματα από κριθάρι, ο σταρένιος τραχανάς, τα σίσυρα και βεβαίως τα φρέσκα ψάρια και τα θαλασσινά. Από τα πιάτα της τοπικής κουζίνας δοκιμάστε κρεμμυδόπιτα, λαρδί μαγειρεμένο με λάχανο, χοιροσφαΐσιους κεφτέδες και αζόνερα, έναν μεζέ που θυμίζει πηχτή.

Η παραδοσιακή ζαχαροπλαστική της Μυκόνου έχει να προτείνει πολλές εξαιρετικές επιλογές: Ραφιόλια, γλυκιά τηγανισμένη ζύμη γεμισμένη με τυροβολιά και πασπαλισμένη με κανέλα και άχνη ζάχαρη, φουρνιστά αμυγδαλωτά με ανθόνερο, καλαθάκια βουτυρένιας τάρτας με ζάχαρη, αμύγδαλο και κανέλα και τέλος αφράτη και αρωματική μελόπιτα. Όλα φέρνουν στον ουρανίσκο κλασικές γεύσεις και στη θύμηση την ανάμνηση της παλιάς Μυκόνου που εξακολουθεί να ζει και να κλείνει το μάτι σε κάθε μπουκιά.