Στη Σέριφο ήσουν πουλί

Η διαδρομή έχει συνολικό μήκος 105 χιλιόμετρα και διαρκεί περίπου 4 ώρες με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, χωρίς στάσεις και χωρίς ξεναγό. Η διαδρομή ενδείκνυται για την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο και απευθύνεται σε επισκέπτες που ενδιαφέρονται για την τοπική κουζίνα, τον πολιτισμό, τη μεταλλευτική ιστορία, τη φύση και δραστηριότητες όπως: πεζοπορία, ποδηλασία, ορειβασία, κολύμβηση, καταδύσεις και γεωτουρισμό.

Η Σέριφος, ένα νησί με μεγάλη ιστορία, γενέτειρα του Περσέα και των μυθικών Κυκλώπων, σήμερα σας προσκαλεί να την γνωρίσετε και να ανακαλύψετε την μοναδικότητά της. Η φύση, τραχιά και ηλιοκαμένη, απλώνεται ανάμεσα σε λόφους και εύφορα περιβόλια, όπου οι κάτοικοι εξακολουθούν να καλλιεργούν τη γη. Το υπέδαφός της, πλούσιο σε σίδηρο και χαλκό, χαρίζει στη Σέριφο μια μοναδική βιομηχανική ιστορία και την ονομασία «νησί του σιδήρου». Οι ακτές της είναι από τις πιο πλούσιες σε αλιεύματα και με εβδομήντα δύο παραλίες, από τις οποίες ξεχωρίζει η Ψιλή Άμμος, μία από τις ωραιότερες της Μεσογείου.

Η Χώρα, χτισμένη ψηλά πάνω σε απόκρημνο βράχο, με στενά σοκάκια, λευκά σπίτια, μπλε θυρώματα, μικρές εκκλησίες, ανεμόμυλους, τα ερείπια του βενετσιάνικου κάστρου και τη θέα στην απεραντοσύνη του Αιγαίου, συνθέτει μια εικόνα απαράμιλλης ομορφιάς. Λίγο χαμηλότερα βρίσκεται το Λιβάδι, λιμάνι - κέντρο του νησιού, με εστιατόρια, καταλύματα, μαρίνα και την Αρχαιολογική Συλλογή. Από τους οικισμούς της ενδοχώρας ξεχωρίζουν η Γαλανή, με την επιβλητική Μονή των Ταξιαρχών και τις τοιχογραφίες του 18ου αιώνα, η Παναγιά, όπου βρίσκεται η παλαιότερη εκκλησία του νησιού, και ο Καλλίτσος, σκαρφαλωμένος πάνω από μια καταπράσινη κοιλάδα, με περιστεριώνες και όμορφη πλατεία.

Το πολιτιστικό στοιχείο που κάνει τη Σέριφο μοναδική είναι η πλούσια μεταλλευτική και βιομηχανική κληρονομιά της. Στον Κουταλά σώζονται τα κατάλοιπα των κατοικιών των μεταλλωρύχων και του εξοπλισμού των μεταλλείων, ενώ στο Μεγάλο Λιβάδι, το κέντρο της μεταλλευτικής δραστηριότητας, αποτελεί ένα υπαίθριο μουσείο μεταλλουργίας, με το Διοικητήριο σε σχέδιο του ξακουστού αρχιτέκτονα Τσίλλερ, τη γέφυρα φόρτωσης, τις παλιές ράγες, τα βαγονέτα, το μουσείο και το Μνημείο των πεσόντων εργατών της μεγάλης απεργίας του 1916, ενός αγώνα που καθιέρωσε ουσιαστικά το οκτάωρο στην Ελλάδα. Στο Μεγάλο Λιβάδι διοργανώνονται επισκέψεις στην κεντρική στοά του ορυχείου, με τη διαδρομή στα έγκατα της γης να αποτελεί εμπειρία που αξίζει να ζήσετε.

Ο γαστρονομικός πολιτισμός της Σερίφου είναι πλούσιος, γευστικός και ευρηματικός. Από τα τοπικά εδέσματα ξεχωρίζουν η κάππαρη γιαχνί, τα ρεβύθια στον φούρνο με δενδρολίβανο, οι μαραθοτηγανίτες, οι λιαστές ντομάτες σε κουρκούτι και το σύγλινο τηγανητό με αυγά. Το πεδούλι, ψημένο στον φούρνο ή μαγειρεμένο με χόρτα, συνηθίζεται σε γιορτές, ενώ οι τσιγαρίδες, χοιρινές πανσέτες βρασμένες και τηγανισμένες στο λίπος με μπαχαρικά, καθώς και το χοιρινό φρικασέ με λάχανο, διατηρούν ζωντανή τη μακρά παράδοση των χοιροσφαγίων.

Τα τοπικά προϊόντα είναι υψηλής ποιότητας και μπορείτε να τα προμηθευτείτε από τα μικρά καταστήματα. Μέλι από θυμάρι ή λεβάντα, κάπαρη, σύκα, μάραθο, τοπικά τυριά, όπως του χαρανιού, του Λάινα και του Λάκκου, λούζα με κύμινο και μπαχάρια, καθώς και λουκάνικα, είναι δείγματα αυθεντικών γεύσεων του νησιού. Τα κρασιά από τις ποικιλίες Σεριφιώτικο και Ψαροσύρικο, όπως και η σούμα, απόσταγμα συγγενικό με το τσίπουρο, αρωματισμένο με ζαφορά, συνοδεύουν ιδανικά κάθε γεύμα. Και, όπως σε κάθε κυκλαδίτικο τραπέζι, το γλυκό έχει τον τελευταίο λόγο, με το παστέλι τυλιγμένο σε λεμονόφυλλο να είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις χαρές και τη φιλοξενία.

Από τις χρυσαφένιες ακτές, τα μονοπάτια της ενδοχώρας και τις στοές των ορυχείων έως τη μυρωδιά της κάππαρης, του θυμαριού και του μελιού, η διαδρομή στη Σέριφο θα σας αποζημιώσει με μοναδικές εμπειρίες.